Ontwikkelingsproject

In februari 2008 bezoeken enkele Nederlanders het dorp Ouezindougou in Burkina Faso. Men wil onder andere zien wat twee jaar na afronding van het project Buggenum – Ouezindougou de blijvende zichtbare resultaten zijn van dat destijds gehouden cultuuruitwisselingsproject. Het valt op dat er onder de bewoners van het dorp een vergroot zelfbewustzijn is ontstaan en initiatieven voor de toekomst.
Een “groep van 10″ heeft vier concrete ideeën geformuleerd en brengt deze onder de aandacht van de bezoekers.Eenmaal terug in Nederland wordt met het initiatief aansluiting gevonden bij de Stichting De Zongofamilie
1. De Graanbank
2. De Watervoorziening
3. Het Landbouwproject
4. Het Culturele project
Jan Wilms:
“Het eerste bezoek was vlak na onze aankomst in Burkina 22 febr. 2008. Bouba had dit verblijf goed voorbereid. We werden afgezet (Bouba vertrok) en ontvangen zoals gebruikelijk: het halve dorp was aangetreden om ons te begroeten.
De mannen, de vrouwen en de jongeren, elk met hun eigen ceremonie.
Na het officiële gedeelte was er natuurlijk feest, met zoumkoum en met dolo, gedans en getrommel.
Het 2e bezoek was na onze lange rondreis door Ivoorkust en Ghana.
Min of meer onaangekondigd kwamen we in de middag aan, en binnen korte tijd was er een klupje mensen verzameld. Met de erg volle jeep een rondje door het dorp: tuintjes, meertje, erf van enkele families, de grote forage aan de overkant van de weg.
‘s Avonds op mijn verzoek: bespreking met de dorpsvertegenwoordigers: de club van 10!
Dit was een zeer open en nuttige bespreking waarin voor mij vele zaken duidelijk zijn geworden, en waarschijnlijk ook omgekeerd.
In het kort:
– ik vraag om een evaluatie van het project Buggenum-Ouezindougou tot nu toe: of iedereen tevreden is, wat er goed is gegaan, wat er fout is gegaan, wat er nog ontbreekt.
– Verder probeer ik de vele wensen te inventariseren en prioriteiten te krijgen.
– Tot slot maak ik duidelijk hoe ik het hele project heb ervaren en wat mijn mogelijkheden zijn ivm een mogelijk vervolg in de vorm van dorpsontwikkeling.Een langdurig, maar zeer prettig en helder gesprek met de club van 10, die heel duidelijk hebben gemaakt dat ze “de mond van het dorp zijn”
De dagen erna bezoeken we diverse erven in het dorp, overleggen met de bevolking en met het onofficiële dorpshoofd El Ladji, en ook met Bouba. Wat me vooral opvalt is de enorme bereidheid van de mensen in Ouezindougou om iets te ondernemen, om werk te maken van het dorp. Volgens Bouba is dit een positief effect van het vorige project. Het dorp is beter georganiseerd, er zijn van allerlei groepen van mensen die een clubje vormen (bv. mecaniciens, jongeren, vrouwen) en hun wensen inventariseren, de mensen hebben ervaren dat er met gezamenlijke inspanning iets kan worden bereikt en zijn veel mondiger geworden.
Bij terugkomst in Nederland staat ons besluit vast: we gaan door met Ouezindougou!!!!”

Esther van der Leeuw:
“In december 2008 waren we weer op bezoek in Ouezindougou en werden wederom verrast door het enthousiasme en samenwerking van de dorpelingen. Aan het begin van ons bezoek gaven we 500 euro en toen we na 2 weken terug kwamen, was er al een begin gemaakt met de omheining van de tuin. Er was grond geregeld en de hoekpalen stonden in beton. Waaw! Het terrein stond nog vol onkruid en struiken. Het weghalen was zo geregeld: het terrein werd platgebrand. Binnen korte tijd maakten de mannen een brandgang in het hoge droge gras. Vervolgens werd het terrein in brand gestoken en het vuur greep naarstig om zich heen. Een spektakel van jewelste. Alle vrouwen en mannen stonden met bosjes takken klaar om het vuur te doven. Binnen een uur was het gepiept en een zwartgeblakerd terrein bleef over. De palen werden per fiets aangevoerd, evenals het draad voor de omheining.  Er werd flink gewerkt en aan het einde van de middag was het hele terrein omheind….Iedereen was trots!
Vervolgens hebben de vrouwen het land bewerkt: ze maken allemaal vierkantjes in de aarde waar rijst en groenten en verbouwd worden. De eerste oogst (rijst) was in september 2009 en de tweede oogst volgt in februari-maart 2010.

We besloten na ons bezoek door te gaan, er waren nog zoveel wensen en mogelijkheden!

Na overleg met het dorp en onze partner Bouba is een plan geschreven om het terrein bij het gemeenschapshuis verder aan te kleden met het oog op het aantrekken van bezoekers van buiten….Het idee was een 2 jaarlijks dansfestival te organiseren in het dorp hetgeen een impuls geeft om het dorp (vaker) te bezoeken.
Eenmaal terug in Nederland hebben we onze familie en vrienden enthousiast gemaakt voor het festival en de projecten in het dorp. Het plan met een groep naar Ouezindougou te gaan werd geboren. Maar daarvoor moesten er wel nog wat voorzieningen aangepast en gemaakt worden: de bestaande hutten werden opgeknapt en er werden twee luxe bungalows (van steen) bijgebouwd, een traditionele rieten hut, overkappingen, een podium en 4 hutten die ommuurd waren waardoor er een binnenplaats ontstond (Klein Buggenum genaamd). Tevens werd een heus toiletgebouw neergezet met 2 Franse toiletten en 2 douches. Alles betegeld met rood-wit-blauwe tegels. Op het dak een watertank (die handmatig bijgevuld wordt). De entree werd verfraaid. De gasten konden komen….

En zo kwamen we in december 2009 met 23 gasten uit Nederland (waaronder 7 kinderen) om het 2- daagse festival bij te wonen. Het was een enorm succes! Elke familie had een eigen hut, er werd gegeten in het gemeenschapshuis en gedoucht onder de blote hemel. De animatie stond twee dagen in het teken van dansen en ontmoeten! Het festival was druk bezocht: door de dorpelingen en door genodigden uit het hele land. Naar schatting waren er tussen de 1500 en 2000 bezoekers…..
Onze slogan “ontmoeting brengt ontwikkeling” komt hier in alle opzichten naar voren!
En nu?
Door het festival en de uitbreiding van het terrein met gastenhutten en een toiletgebouw zijn er meer mogelijkheden ontstaan om bezoekers te ontvangen. Dat willen we graag stimuleren en zullen nu met het dorp en onze partner Bouba verdere plannen gaan ontwikkelen. Van belang is dat het dorp de mogelijkheden oppakt en er mee aan de slag gaat. Aan ijver ontbreekt het zeker niet, er zal vooral ondersteuning in de aanpak nodig zijn.
In het culturele project spelen de vrouwen een hoofdrol: als zij zich verder kunnen ontwikkelen, kunnen ze ook hun inkomsten uitbreiden door gasten te ontvangen. Wij kunnen een rol spelen in het leggen van (Europese) contacten.
We gaan verder overleggen welke mogelijkheden en wensen de dorpelingen nu zien.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>